بیماری در مراحل اولیه رشد گیاه و در زمان پنجه زنی رخ می دهد. قارچ عامل بیماری به ریشه و طوقه گیاه حمله می کند که بعد علائم به صورت سیستمیک بروز می کند به طوری که میکروکنیدی و میسلیوم های عامل بیماری در دستجات آوندی به خصوص آوند چوب تجمع پیدا می کند.

تایید وجود بیماری در مزرعه: وجود کنیدیوفورهای پودری سفید رنگ در قاعده یا بخش های پایینی گیاهان آلوده ، در برخی مواقع تمام گیاهچه های آلوده علائم بصری بیماری باکانه را نشان نمی دهند. گاهی اوقات گیاهچه های آلوده از رشد باز می ایستند و یا طبیعی به نظر می رسند.

فاکتورهای تاثیر گذار در نمو بیماری

عدم استفاده از بذور ضدفونی شده  و یا وجود بذور آلوده

پاتوژن های خاکزاد

کاربرد نیتروژن زیاد

دامنه دمایی 30 تا 35 درجه

وجود باد و باران که اسپورهای عامل بیماری را از گیاهی به گیاه دیگر حمل می کند.

مدیریت بیماری:

ضدعفونی بذور با استفاده از قارچ کش هایی مثل تیرام ،کاربوکسین تیرام، تیوفانات متیل تیرام، بنومیل تیرام. گرچه نمو سریع مقاومت عامل بیماری به قارچ کش های گروه بنزیمیدازول  (کاربندازیم و بنومیل) مشاهده شده است و استفاده از قارچ کش های این گروه را تا حدی محدود کرده، ولی قارچ کش های دیگری مثل تریفلومیزول، پروپیکونازول و پروکلراز اثر بخشی خوبی در کنترل سویه های مختلف عامل بیماری در مقایسه با قارچ کش های گروه بنزیمیدازول از خود نشان داده اند.