نکاتی درباره هرس و تغذیه کیوی

درخت کیوی گیاهی نیمه گرمسیری و خزان کننده است،به سرما مقاوم بوده وتا دمای 18 رجه زیر صفر را تحمل میکند. استان مازندران و گیلان در ایران تنها مکانهایی هستند که تمام شرایط آب و هوایی رشد این درخت را دارند.به دلیل وجود بازارهای خرید برای کیوی این محصول از نظر اقتصادی به خوبی میتواند با میوه هایی مانند مرکبات رقابت کند و از طرفی رسیدگی آن 3 سال است و همچنین میزان برداشت کیوی برابر 15 تا 25 تن در هکتار میباشد.
تکثیر از طریق قلمه روش آسان و در عین حال ارزان برای افزایش کیوی است. بهترین زمان برای تکثیر رویشی نیمه اول بهمن ماه است. هرس زمستانه درختان کیوی مهم ترین و ضروری ترین عملیات اجرایی برای تولید محصول است و بیشترین تأثیر را روی فیزیولوژی و فرآیند گلدهی و در نهایت میوه دهی درختان دارد. این هرس پس از ریزش برگ (اواخر آذر ماه ) تا قبل از شروع رشد سالیانه ( اواخر بهمن) انجام می شود. انجام این هرس پس از شروع رشد ریشه موجب ضعف شدید درختان کیوی می شود.
تغذیه درختان کیوی بعد از برداشت میوه شروع می شود و تا شروع دوره ی گلدهی در فصل بعد اتمام می یابد . کود های پتاسه ، فسفاته ، عناصر کم مصرف بعد از برداشت میوه تا قبل از شروع رشد سالیانه قابلیت مصرف دارند.کود های ازته نیز بعد از شروع رشد ریشه و به صورت تقسیطی طی 4 مرحله تا شروع گلدهی در باغ کیوی مصرف می شوند.
محلولپاشی درختان کیوی یک هفته بعد از برداشت محصول با نانو کلات روی خضراء در افزایش جوانه های بارده سال بعد مفید میباشد.
چالکود زمستانه درختان کیوی به میزان 30 گرم برای هر درخت با نانو کلات آهن خضراء (محتوی آهن، روی منگنز) یا نانو کلات میکرو کامل خضراء همراه با 30 گرم نانو کلات N-P-K خضرا.
و 2 تا 3 مرحله محلولپاشی با نانو کلات میکرو کامل در طول دوره رشد ( قبل از آغاز گلدهی، زمان فندقه شدن میوه ها، یک ماه بعد از محلولپاشی مرحله دوم) در افزایش تناژ محصول و سبزینگی درخت نقش بسزایی دارد.
همیشه بهترین محصول برای بهترین مصرف کنندگان است.
