یکی از مهمترین ناهنجاری هایی که پرورش دهندگان هندوانه، طالبی و خربزه در اواخر دوره رشد محصول با آن مواجه می شوند ترکیدگی میوه در مراحل اولیه برداشت می باشد به طوری که بازار پسندی و در نهایت فروش محصول تولیدی تحت تاثیر قرار می گیرد. انتخاب رقم مناسب یکی از مهم ترین فاکتور ها جهت جلوگیری از ترکیدگی ارقام ملون می باشد و در ادامه خاکی که برای کشت رقم انتخابی در نظر گرفته می شود باید از زهکشی بسیار خوبی برخوردار باشد و نیز تامین آب مورد نیاز برای پرورش محصول باید به درستی مدیریت شود.

میزان بالای پتاسیم با افزایش ضخامت پوست میوه نقش بسیار با اهمیتی در کاهش میزان ترکیدگی میوه ارقام Melon دارد. این بدان معنی است که میوه های با پوست ضخیم تر علاوه بر کیفیت بالا و کاهش احتمال ترکیدگی، به آسیب های ناشی از حمل و نقل در مسافت های طولانی مقاوم تر نیز هستند.

از دیگر عناصری که میزان ترکیدگی در ارقام ملون را کاهش می دهد عنصر بر می باشد. بر با افزایش خاصیت الاستیسیته (ارتجاعی) پوست میوه در دوران رشد و نمو میوه، زمینه ترکیدگی احتمالی را کاهش میدهد. کمبود بر و نیز آبیاری مکرر سنگین در زمان حجم گرفتن میوه منجر به ترکیدگی داخلی میوه می شود. ارقامی که از نظر شکل مسطح تر و از نظر وزن سبک تر هستند به این نوع ترکیدگی حساس تر هستند.

کلسیم از دیگر عناصری است که تامین کافی آن در کلیه مراحل رشد و نمو میوه، احتمال بروز ترکیدگی در ارقام ملون را کاهش می دهد. مقادیر قابل توجهی از کلسیم در مراحل اولیه رشد توسط گیاه جذب می شود، در حالیکه تنها 15 درصد از این مقدار جذب شده در میوه یافت می شود به طوری که حفظ کیفیت و سفتی میوه های تولیدی (از طریق افزایش ضخامت دیواره سلولی) با حداقل میزان ترکیدگی را موجب می شود. نقش کلسیم در جلوگیری از ترکیدگی ارقام ملون زمانی پر رنگ می شود که در تعادل با منبع کافی عنصر بر باشد.

مهندس محمد جواد یوسفی